زهیـــــــــــــر

alachighe-man — Fri, 06 Nov 2009 10:10:18 GMT

غیرت معشوقی آن اقتضا کرد که عاشق غیر او را دوست ندارد

و به غیر او محتاج نشود ، او بود.

غیرتش غیر در جهان نگذاشت

لاجرم عین جمله اشیا شد

و آدمی هیچ چیز را چنان دوست ندارد که خود را .

و ایجا بدان که تو کیستی ؟

شیخ جنید ، رحمه الله علیه ، گفت :

" سی سال است تا با حق سخن می گویم و خلق می پندارند که جنید با ایشان می گوید"

به سمع موسی هم او شنید ، که به زبان شجره سخن گفت که :

" انی اناالله رب العالمین "

لمعات فخرالدین عراقی

لمعه ی چهارم

alachighe-man — Fri, 23 Oct 2009 18:22:18 GMT

در پنجه ی "سین"

و در چتر "ج"

گیر کرده ام

کی خواهد شد که بی کلمات

زندگی کنم

پیش از مردن

بیژن جلالی

فیه ما فیه

alachighe-man — Mon, 19 Oct 2009 07:53:18 GMT

فرشته رست به علم و بهیمه رست به جهل

میان دو به تنازع بماند مردم زاد

اکنون بعضی از آدمیان متابعت عقل چندان کردندکه کلی ملک گشتندو نور محض گشتند

ایشان انبیاو اولیا اند، از خوف و رجا رهیدندکه : لا خوفٌ علیهم ولا هم یحزنون

وبعضی را شهوت بر عقلشان غالب گشت تا به کلی حکم حیوان گرفتند

و بعضی در تنازع مانده اندو آنها آن طایفه اند که ایشان را در اندرون رنجی و دردی

و فغانی و تحسّری پدیدمیایدو به زندگانی خویش راضی نیستند، اینها مومنان اند

اولیا منتظر ایشانند که مومنان را در منزل خود رسانند و چون خود کنند

و شیاطین نیز منتظرندکه او را به اسفل السّافلین سوی خود کشند.

alachighe-man — Thu, 03 Sep 2009 21:54:18 GMT

بیرون هیچ خبری نیست

هر خبری هست در درون ماست.

درد جاودانگی

alachighe-man — Sat, 22 Aug 2009 23:27:18 GMT

دمی با خویش سر به جیب تفکر فرو بر و تخیل کن که آرام آرام تجزیه می شوی

- و نوری که در اطراف توست آهسته آهسته به خاموشی می گراید- همه چیز

گنگ و بی صدا می شود و سکوت تو را در خود می پوشاند- به هر چیز دست

می زنی خرد می شود و از بین انگشتانت فرو می ریزد- زمین از زیر پایت می لغزد .

حافظه ات ، چنانکه در بیخودی و بیهوشی ، محو می شود ، آنچه در اطراف توست

بخار می شودو به عدم می پیوندد و تو خود نیز تحلیل می روی و همین آگاهی از

نیستی هم به سان سایه ای با تو نمی ماند...

اگر سرنوشت همین باشد ، آنگاه تبار محنت کشیده ی فرزندان آدم، جز کاروانی

از اشباه نخواهند بود ، که از عدم بر آمده اند و به عدم فرامی روند ، محو شدن

از صفحه ی روزگار در دل رنج و آزاری می آفریند که ناگزیر دل در امید می بندیم.

نمی خواهم متعلق به خدا باشم ، می خواهم خدا از آن من باشد، خود خدا باشم

بی آنکه خویشتن خویش را از دست بنهم ، همین خویشتنی را که اکنون با شما

سخن می گوید . ما در پی عین ذات ابدیتیم.

ما به عشق غائیت است که به علیت می اندیشیم.

اونا مونو

این برج های کلیسا که همه جا سر به آسمان کشیده است و معنی یاس را

نمی داند و آنچه می کند بر انگیختن امید هاست، این مناره های بلند شهر ها

و این نمازخانه های ساده ی دامنه ی تپه ها که همه جا به سوی آسمان بلند

است و در هر قریه ای از هر مملکتی با شک و تردید در مبارزه است و به دلهای

افسرده تسلی می بخشد آیا همه بیهوده است ؟ آیا در پشت سر حیات جز مرگ

نیست و پشت سر مرگ جز پوسیدن نیست؟

اگر زندگی باید ما را ترک کند دیگر ستایش آن بیهوده است و اگر آن را می ستاییم

برای آن است که امیدواریم آن را دوباره در صورت بهتری ببینیم

و در نفوس مجرد جاویدان بازیابیم.

ویل دورانت

alachighe-man — Thu, 21 May 2009 13:16:18 GMT

شاید من بهتر از همه می دانم که چرا انسان تنها حیوان ضاحک است،

او چنان به شدت و مرارت درد و رنج دید،

که مجبور شد خنـــــــده را اختراع کند.

نیچه

آن زمان که آفتاب روز آرامش شب را در هم می شکند ،

دست جهان را در دست هایت بفشر ،

وگل لبخــــــند بر لبان بنشان ،

چه با شکوه است زنده بودن .

جونیوان

alachighe-man — Tue, 14 Apr 2009 15:44:18 GMT

بر بوی یقین درین بیابان رفتیم

وز عالم تن به عالم جان رفتیم

عمری شب و روز در تفکر بودیم

سرگشته درآمدیم و حیران رفتیم

عطار

alachighe-man — Sat, 04 Apr 2009 21:06:18 GMT

این همه که از تو می گویم

بیهوده نیست

هر کس که به چیزی یقین کند

می خواهد تمام عمر

در هر کجا

پیامبر این یقین باشد...

اگزوپری

alachighe-man — Mon, 23 Feb 2009 11:09:18 GMT

قصد من فریب خودم نیست ، دل پذیر !

قصد من

فریب خودم نیست.

تو این جایی و نفرین شب بی اثر است.

در غروب نازا ، قلب من از تلقین تو بارور می شود.

با دست های تو من لزج ترین شب ها را چراغان می کنم .

من زندگی ام را خواب می بینم

من رویا هایم را زندگی می کنم

من حقیقت را زندگی می کنم

کنار بهار به هر برگ سوگند خوردم

و تو

در گذر گاه های شب زده

عشق تازه را اخطار کردی.

من هلهله ی شب گردان آواره را شنیدم

در بی ستاره ترین شب ها

لبخندت را آتش بازی کردم

و از آن پس

قلب کوچه خانه ی ماست.

احمد شاملو

alachighe-man — Mon, 19 Jan 2009 19:26:51 GMT

فاصله ها را بشمار

سهمی برای من

سهمی برای تو

بنگر

چه عادلانه

عشق را قسمت می کنم