قصد من فریب خودم نیست ، دل پذیر !

قصد من

فریب خودم نیست.

تو این جایی و نفرین شب بی اثر است.

در غروب نازا ، قلب من از تلقین تو بارور می شود.

با دست های تو من لزج ترین شب ها را چراغان می کنم .

من زندگی ام را خواب می بینم

من رویا هایم را زندگی می کنم

من حقیقت را زندگی می کنم

کنار بهار به هر برگ سوگند خوردم

و تو

در گذر گاه های شب زده

عشق تازه را اخطار کردی.

من هلهله ی شب گردان آواره را شنیدم

در بی ستاره ترین شب ها

لبخندت را آتش بازی کردم

و از آن پس

قلب کوچه خانه ی ماست.

احمد شاملو