تبليغاتX
زهیـــــــــــــر

زهیـــــــــــــر


برف شبانه  هنوز می بارد              

     تنها

یک دریچه ی دیگر

تا پنجره های چشمان تو     

باز مانده است                                                

از سپیده دمان سرد وطن

تا رؤیای کوچه های خاموش ات      

 گویی

هزار آسمان دوباره در پیش است

آه می دانی چه روز های شکسته ای

خیال تو را ، از یاد برده است                                

از تو، تا رنگین کمان سکوت

چیزی تا سقوط جهان نمانده است

رفیق پرواز های زمستانی

نفسی تازه کن

کبوتران

روزی دیگر  

به سرزمین تو

 باز می آیند...

+ نوشته شده در 85/11/26 20:17 توسط الهام |


 

دست خداوند همواره راهنمای کسی است که

مومنانه راهش را دنبال کند.

 

 

 

 

+ نوشته شده در 85/11/19 23:55 توسط الهام |


 

 

آدم ها به هم گل می دهند ، چون معنای حقیقی عشق در گل ها نهفته است،

کسی که سعی کند صاحب گلی شود ، پژمردن زیبایی اش را هم می بیند.

اما اگر به این بسنده کند که گلی را در دشتی بنگرد ، همواره با او می ماند،

چون آن گل با شامگاه ، با غروب خورشید ، با بوی زمین خیس و با ابرهای

افق آمیخته است.

+ نوشته شده در 85/11/19 21:45 توسط الهام |


عدم خشونت یعنی عشق ورزیدن به کسانی که از ما متنفرند                                      

و ابراز همدردی توام با شکیبایی در مقابل خشن ترین دشمنان ،

این سخت ترین آموزه ای است که فرد می تواند در زندگی فرا گیرد،

اگر می خواهید شجاعان را بیابید کسانی را بیابید که قادر به بخشودنند

و اگر می خواهید قهرمانان را بیابید، کسانی را بیابید که قادرند در مقابل

نفرت عشق بورزند .        

 

                                                                                  گاندی

        

 

هیچ راه میان بری وجود ندارد،تنها راهی که هست،زیستن بر آیین عشق

و عشقی توام با عدم خشونت است که مستلزم مطالعه ی فراوان ، ثبات قدم

 بی حساب و تزکیه ی خویش است و اگر رسیدن به آن مدت مدیدی بیانجامد

جای نگرانی نیست چرا که آن تنها چیزی است که مهم است و تلاش ما هرگز

 به هدر نخواهد رفت.

 

                                                                                    گاندی

+ نوشته شده در 85/11/13 22:8 توسط الهام |


یکی از طلاب پیش مولانا شمس الدین تبریزی قدس الله سره گفت :

« من به دلیل قاطع هستی خدا را ثابت کردم»

مولانا شمس الدین فرمود که : « دوش ملائکه آمده بودند و آن کس را دعا می کردند،

که : الحمدالله که خدای ما را ثابت کرد ، خداش عمر دهاد و در حق عالمیان تقصیر نکرد. »

اما ، ای مردک نادان ! خدا ثابت است، اثبات او را چه دلیلی می باید، اگر کاری می کنی

 خود را به مرتبه و مقامی پیش او برسان، که پیش حق ثابت گردی ، و اگر نه او بی دلیل

تو ثابت است. به حکم آن که « و ان من شیی ءٍ الا یسبح بحمده »

                                                                                                                     فیه ما فیه

+ نوشته شده در 85/11/11 23:3 توسط الهام |


 

آه اگر آزادی سرودی می خواند

کوچک

همچون گلوگاه پرنده ای

هیچ کجا دیواری فرو ریخته بر جای نمی ماند

سالیان بسیار نمی بایست

دریافتن را

که هر ویرانه نشانی از غیاب انسانی ست

که حضور انسان آبادانی است.

 

+ نوشته شده در 85/11/08 13:51 توسط الهام |


سکوت آب می تواند

خشکی باشد و فریاد عطش

سکوت گندم می تواند

گرسنگی باشد و غریو پیروزمند قحط

همچنان که سکوت آفتاب

ظلمات است

اما سکوت آدمی

فقدان جهان و خداست

غریو را تصویر کن.

+ نوشته شده در 85/11/08 13:35 توسط الهام |


                                              

 

در طول سالیان دراز

شاید ماهیان از خود می پرسیدند : که پرواز چگونه ممکن است،چون گاهی موجوداتی

اسرار آمیز به جهان او فرود می آمدند و همانطور که آمده بودند ناپدید می شدند.

شاید پرندگان از خود می پرسیدند : نفس کشیدن در آب چگونه ممکن است؟

چون از موجوداتی تغذیه می کردند که در زیر امواج می زیستند.

پرندگان وجود داشتند و ماهیان نیز وجود داشتند، آنها جهان هایی بودند که

 گاهی با یکدیگر ارتباط برقرار می کردند.

بی آنکه هیچکدام بتوانند به سوالات دیگری پاسخی بدهند.

با این وجود هر دو پرسش هایی داشتند

و پرسش های آنها پاسخ هایی داشت.

+ نوشته شده در 85/11/08 12:52 توسط الهام |


                       

 

باید دید در سیارات دیگرچه نوع زندگی ای وجود دارد. در اینجا ضد و نقیض های علمی زیادی وجود دارد.

و هر یک از دانشمندان با استدلالهای علمی خود به نتایجی رسیده اند که کاملا متناقض هستند.طبق نظر برخی دانشمندان از نظر وجود یک زندگی کامل و عقلی در سیاره ای با شرایط مساعد نجومی و فیزیک نجومی زمین کاملا اتفاقی است. به عبارت دیگر هیچ دلیلی در دست نیست که ثابت کند بشر یگانه موجود صاحب عقل است.فلاسفه و الهیون دایما در بحث و جدال می باشند. زیست شناسان جونب دیگر مساله را در نظر گرفته و می گویند : این فرضیه که زندگی فقط در جایی است که موجوداتی به شکل و قیافه ی انسانها در آنجا باشند کاملاً غلط و بی معنی است. اگر فرضاً میلیونها یا میلیارد ها سیاره ی قابل زندگی وجود داشته باشدشانس اینکه موجوداتی به شکل و قیافه ی انسانها در آنجا باشد بسیار ضعیف است. هیچ دانشمندی تا کنون جرأت نکرده با قاطعیت ادعا کند که وجود حیات در جای دیگری در کیهان وجود دارد .

« فرانک دریک » دانشمند ستاره شناس آمریکایی در سال 1959 به فکرش رسید که علایم ارسالی  نامعلومی که گاه ماهواره ها دریافت می کنند ممکن است از طرف موجودات ماورای زمینی بوده واین موجودات صاحب عقل باشند.او می توانست برای اثبات این موضوع از رادیو تلسکوپهایی که امواج رسیده از کهکشان و ستارگان و بطور کلی امواج نجومی را دریافت می کنند استفاده کند.

این از افکاری بود که از مدتها پیش نویسندگان رمانهای علمی ، تخیلی  از آن دفاع می کردند و به علاوه با پیشرفت دستگاه های آنروزی نظریه ی « دریک» به تحقق می پیوست. علایم رادیویی که از حول و حوش کهکشان منتشر می شود بسیار دور است و شاید میلیونها سال نوری هم بیشتر طول بکشد تا به ما برسند، حتی ممکن است پیامی که از مسافت بسیار دور فضا آمده و اکنون به ما می رسد ، میلیونها سال در راه بوده و از دنیای متمدنی منتشر شده ، که مدتهاست نابود شده.

برای شناخت یک سیاره بایستی در مرحله ی اول عمر آن سیاره را که ما می خواهیم با آن تماس بگیریم تعیین کنیم تا مطمئن شویم زندگی در آن سیاره وجود دارد یا نه.

اما این احتمال یعنی وجود حیات در سیارات دیگر علمای الهیات را به هراس انداخته .ایشان اصولا بی هیچ دانش و مطالعه ی قبلی به انکار و حتی تکفیر دانشمندان پرداخته و چون عقیده دارند خدا از روح خود در انسان دمیده ، پس هیچ موجود جاندار و صاحب عقلی جز انسان  نمی تواند وجود داشته باشد و انسان در پهنه ی هستی منحصر به فرد است،از این دسته الهیون می توان از « س. لویین» نام برد. او در برابر کسانی که بر این باورند تمدنهای پیشرفته تر اگر وجود داشته باشند می توانند به سیاره ی ما برای حل مشکلاتی  چون ازدیاد جمعیت، جنگها، کمبود مواد غذایی ، آلودگی هوا ، و مسایل دیگر کمک کنند سخت می تازد و از این که بشر قدرت و وسایل کافی برای ارتباط با سیارات دیگر را ندارد بسیار خوشحال است و خدا را شکر

می کند از این که امکان برقراری چنین ارتباطی بسیار ضعیف است  او می گوید:

« فواصلی را که خداوند بین سیارات به وجود آورده نوعی احتیاط یا بهتر بگویم نوعی قرنطینه ی آسمانی  است تا مانع شیوع انواع زشتی ها و مفاسد باشد!!!!!!»

 

+ نوشته شده در 85/11/08 10:35 توسط الهام |


 

عطر گل خاطره ی عطر کسی ست

که نمی دانیم کیست

می آید یا رفته است ...

+ نوشته شده در 85/11/08 0:51 توسط الهام |


در هر یک از ما نوعی هدایت باطنی وجود دارد

             که اگر با خلوص نیت بدان اعتقاد داشته باشیم

                                        از پرتوی آن روشن خواهیم شد.

+ نوشته شده در 85/11/08 0:35 توسط الهام |


                                                

                                                             

                                               خداوند نور من است و رستگاری من،

                                   پروردگار حامی و پشتیبان من است،

                                       همو در روز مصیبت و سختی

                                           از من حمایت خواهد کرد

                                              و مرا در پناه خود خواهد گرفت.

 

+ نوشته شده در 85/11/08 0:19 توسط الهام |


آدم تنهای تنها

در کدام مرکز جان،در کدام گوشه ی دل،

در کدام پیچ و خم روحش تنهاست؟

به راستی تنهاست؟

و چگونه تنهاست؟

در بند است یا تسلی یافته و آرام؟

به راستی شاعر در کدام پناهگاه،

در کدام حجره یا محبس ،

حقیقتا تنهاست؟

 

+ نوشته شده در 85/11/07 23:35 توسط الهام |


 

در فراسوی مرزهای تن ات تو رادوست می دارم

آینه ها و شب پره های مشتاق را به من بده

روشنی و شراب را

آسمان بلند و کمان کشاده ی پل

پرنده ها و قوس و قزح را به من بده

و راه آخرین را

در پرده ای که می زنی مکرر کن

 

 

در فراسوی مرزهای تن ام

تو را دوست می دارم

در آن دوردست بعید

 که رسالت اندام ها پایان می پذیرد

و شعله و شور تپش ها و خواهش ها

به تمامی

فرو می نشیند

و هر معنا قالب لفظ را وا می گذارد

در فراسو های عشق

 تو را دوست می دارم

در فراسو های پرده و رنگ

در فراسوهای پیکر های مان

با من وعده ی دیداری بده.

 

+ نوشته شده در 85/11/07 21:53 توسط الهام |


                                           

 

                          نخست دیر زمانی در وی نگریستم 

                          چندان که چون نظر از وی بازگرفتم

                          در پیرامون من

                          همه چیزی 

                          به هیات او در آمده بود...                       

+ نوشته شده در 85/11/07 0:18 توسط الهام |


                                             

 

                                            ده قدم که برداری

                                            از زمان خارج می شوی

                                           ده قدم که برداری

                                           از امپراطوری ماه و خورشید بیرون می شوی

                                           ده قدم  

                                           تنها

                                           ده قدم که برداری

                                         نه همهمه ی صدایی

                                         و نه تعجبی

                                        ده قدم که برداری

                                       دیگر گذشته ای نمی ماند

                                       ده قدم که برداری...

                                       یا صد قدم

                                       یا هزار قدم

                                      فرقی نمی کند

                                     هنوز در قلب منی

                                    و هر کجا که بروی

                                   هرگز از قلب من بیرون نخواهی رفت...

+ نوشته شده در 85/11/06 22:42 توسط الهام |


                                    

 

                                     دیر آمده ایم

                                     خیلی دیر...

                                     ما تماشاچیانی هستیم که پشت در های بسته مانده ایم!

                                    دیر آمده ایم !

                                    خیلی دیر

                                    پس به ناچار

                                   حدس می زنیم ،

                                  شرط می بندیم ،

                                  شک می کنیم ...

                                 و آن سوتر در صحنه

                                بازی به گونه ای دیگر در جریان است!

 

+ نوشته شده در 85/11/05 22:49 توسط الهام |


                                           

 

                                  زیر این هوای ابری

          به معنای نامش فکر می کند

                       گل آفتابگردان.

      

+ نوشته شده در 85/11/03 0:57 توسط الهام |


                                             

 

                                          چه سعادتی ست

                            زمانی که برف می بارد

                                         دانستن این که

                                            تن پرنده ها گرم است.

+ نوشته شده در 85/11/02 23:39 توسط الهام |